ප්රශ්නය :
බුදුරජාණන් වහන්සේ පිරිනිවන් පෑ යුගයක බෞද්ධයෙක් හැටියට කළ හැකි ශ්රේෂ්ඨතම පූජාව කුමක් ද.?
පිළිතුර :
දැන් බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා, මේ ලෝකයේ කරන්න තියෙන ශ්රේෂ්ඨ ම, උතුම් ම පූජාව, සංඝයා අරමුණු කරගෙන දෙන්නා වූ දානයයි කියලා. තේරුණාද…?
■ එතකොට, මේ ලෝකයේ යමෙකුට කරන්න තියෙන උතුම් ම පූජාව තමයි… බුදුරජාණන් වහන්සේත් වැඩ ඉන්නවා, මහ රහතන් වහන්සේලාත් වැඩ ඉන්නවා, සංඝයා අරමුණු කරගෙන දන් දෙනවා. එතකොට, ඒ පින තමයි මේ ලෝකයේ තියෙන ශ්රේෂ්ඨම කුසලය. ඊට වඩා ශ්රේෂ්ඨ කුසලයක් මේ ලෝකයේ නැහැ.
■ දෙවෙනි එක තමයි, බුදුරජාණන් වහන්සේ දැන් ජීවමානව නැහැ. නමුත් රහතන් වහන්සේලා වැඩ ඉන්නවා. රහතන් වහන්සේලාට, මහා සංඝයා අරමුණු කරගෙන දන්දෙනවා. ඒක තමයි දෙවෙනි ශ්රේෂ්ඨ ම කුසලය මේ ලෝකයේ තියෙන.
■ එතකොට, තුන්වෙනි ශ්රේෂ්ඨ කුසලය තමයි, එතන අනාගාමී ඵලයට පත්වෙච්ච ස්වාමීන් වහන්සේ කෙනෙක් ඉන්නවා, ඒ ස්වාමීන් වහන්සේට, මහා සංඝයා අරමුණු කරගෙන දන්දෙනවා. අනිත් ස්වාමීන් වහන්සේලාත් එතන ඉන්නවා. ඒක තමයි තුන්වෙනි ශ්රේෂ්ඨ දානය.
■ එතකොට, හතරවෙනි ශ්රේෂ්ඨ දානය තමයි, ස්වාමීන් වහන්සේලා වඩම්මනවා. එතන සකෘදාගාමී ස්වාමීන් වහන්සේ නමකුත් ඉන්නවා. ඒ සියලු දෙනාට ම, සංඝයා අරමුණු කරගෙන දන්දෙනවා. ඒක තමයි හතරවෙනි ශ්රේෂ්ඨ දානය.
■ පස්වෙනි ශ්රේෂ්ඨ දානය තමයි, එතන සෝවාන් ඵලයට පත්වෙච්ච ස්වාමීන් වහන්සේ නමකුත් ඉන්නවා, සංඝයා අරමුණු කරගෙන දන්දෙනවා. එතකොට, ඒක තමයි පස්වන ශ්රේෂ්ඨ දානය.
■ ඒ විදිහට මෙහෙම මෙහෙම පල්ලෙහාට ගිහිල්ලා සාමණේර ස්වාමීන් වහන්සේට දෙන්නා වූ දානය. සාමණේර ස්වාමීන් වහන්සේට දෙන්නා වූ දානය.
■ ඉනුත් පල්ලෙහාට ගිහිල්ලා තමයි, අපි හිතමු… උපෝසථ දසසිල් සමාදන් වූ උපාසක උපාසිකාවන් ඉන්නවනේ. ඒ අයට දෙන දානය.
■ ඊට පස්සේ උපෝසථ අෂ්ටාංග ශීලය සමාදන් වූ අයට දෙන දානය.
■ ඊට පස්සේ ආජීව අට්ඨමක ශීලය සමාදන් වූ අයට දෙන දානය.
■ ඊට පස්සේ පංච ශීලය සමාදන් වූ අයට දෙන දානය.
■ ඊට පස්සේ තෙරුවන් සරණ ගිය කෙනාට දෙන දානය.
■ ඉන්පස්සේ තමයි, ළමා නිවාසවලට, රෝහල්වලට දෙන දානය තියෙනවනේ. ඒගොල්ලොන්ට දෙන දානය අයිති වෙන්නේ ඊටත් වඩා පල්ලෙහාට.
■ ඉනුත් පල්ලෙහාට තමයි ඔය බලු කපුටන් උදෙසා දෙන දානයන්. නමුත් අපි රෝහලට ගිහිල්ලා, ළමා නිවාසෙට ගිහිල්ලා දන් දෙද්දි ඒගොල්ලෝ පංචශීලය සමාදන් වෙලා ඉන්න පිරිසක් නම්, ඒගොල්ලන්ට පංචශීලය සමාදන් වෙච්ච කෙනාට අදාළව දෙන්නා වූ දානයේ ආනිශංස තියෙනවා.
ඒ නිසා දානයේ ආනිශංස පක්ෂය වැඩිවෙන්නේ ඒ අය සමාදන් වෙලා ඉන්නා වූ ශීලයේ ගුණාත්මක භාවය තුළ යි. තේරුණාද..?
ඒ නිසා මේ ලෝකයේ තියෙන ශ්රේෂ්ඨ ම දානය තමයි, බුදුරජාණන් වහන්සේත් මහා සංඝයාත් අරමුණු කරගෙන දෙන්නා වූ දානය. බුදුරජාණන් වහන්සේට මහා ප්රජාපතී ගෝතමිය එක්තරා අවස්ථාවක චීවරයක් ගෙනල්ලා පූජා කරන්න හදන වෙලාවේ බුදුරජාණන් වහන්සේ කියනවා, “ගෝතමිය, මේක සංඝයා අරමුණු කරගෙන පූජා කරන්න. බුදුරජාණන් වහන්සේ අරමුණු කරගන්න එපා.” “සංඝයා අරමුණු කරගෙන පූජා කරගන්න” කියලා. නමුත් පළවෙනි, දෙවෙනි, තුන්වෙනි තුන් අවස්ථාවෙ ම මහා ප්රජාපතී ගෝතමිය ඒක කරන්නේ නැහැ. ඊට පස්සේ ආනන්ද ස්වාමීන් වහන්සේගේ පැහැදිලි කිරීම මත තමයි ප්රජාපතී ගෝතමිය තේරුම් ගන්නේ, මහා සංඝයාට පූජා කරපු දේයි ආනිශංස වැඩි කියලා. ඒ නිසා මේ මොහොතේ බුදුරජාණන් වහන්සේ අරමුණු කරගෙන යමෙක් මලකින් හරි පූජා කරනවා නම්, ඒ පූජා කරන මලෙන් ලැබෙන්නා වූ කුසලය කවදාක්වත් අපිට විපාක නොදී අවසන් වෙන්නේ නැහැ.
එක මහත්තයෙක් කිව්වා, “ස්වාමීන් වහන්ස, බුදුරජාණන් වහන්සේට සියලු ම සිව්පසයන් ලැබෙනවා.” අපි කියමු පාරෙ ඉන්න දුගියෙකුට මොකුත් නෑ, බඩගින්නේ ඉන්නෙ කියලා. එතකොට, අපි කියමු, අපි බත් පාර්සලයක් අරගෙන යනවා. බත් පාර්සලයක් අරගෙන යනකොට දැන් අපිට පේනවා, යාචක මහත්තයෙක් ඉන්නවා. මෙයා සුමානෙකින් වත් කාලා නැහැ. නමුත් ඒ යාචක මහත්තයාට ඉස්සරහ තව මීටර් 500ක් ගියහම බුදුරජාණන් වහන්සේ වැඩ ඉන්නවා. දැන් කෙනෙක් එනවා. කෙනෙක් බත් පාර්සලය අරන් ඇවිල්ලා කල්පනා කරනවා, “බුදුරජාණන් වහන්සේට ඕන තරම් දාන තියෙනවා. මේ යාචක මහත්තයා දැන් මෙතන මැරෙන්නයි යන්නේ. මම මෙයාට බත් පාර්සලය දෙනවා” කියලා. එයා අර යාචක මහත්තයාට බත් පාර්සලය පූජා කරලා, එයා යනවා.
තව මහත්තයෙක් එනවා, බත් පාර්සලයක් අරගෙන. එයත් දකිනවා, අතන නිරාහාරව ඉන්න යාචක කෙනාව. නමුත් එයාව දැකලා බුදුරජාණන් වහන්සේත් දකිනවා. එතකොට, එයා කල්පනා කරනවා, බුදුරජාණන් වහන්සේට දෙන දානයේ මහත්ඵල මහානිශංසයි කියලා. එයා යාචක මහත්තයාව පසුකරගෙන ගිහිල්ලා, එයා අර බත් පාර්සලය බුදුරජාණන් වහන්සේට පූජා කරනවා. එතකොට, දැන් මේ දෙකෙන් ආනිශංස වැඩි කුමක්ද..? බුදුරජාණන් වහන්සේට පූජා කළා වූ දානය යි. එතකොට, ඒ යාචක මහත්තයා අතන කුසගින්නෙන්, ආහාරයෙන් නිරාහාරව ඉන්නේ එයා කළා වූ අකුසල් විපාකයක් නිසා. එයා පෙර ජීවිතයේ දන් දුන්නේ නෑ. දන් දෙන දේවල් වැළැක්වුවා. වැළැක්වීම නිසා එයාට බඩගින්නේ තමයි මැරෙන්න හරි, ජීවත් වෙන්න හරි තියෙන්නේ. ඒ නිසා එතනදි මහත්ඵල මහානිශංස භාවයට පත්වෙන්නේ, බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා දෙන දානය ම යි.
දැන් සමහර වෙලාවට සමහරු කියනවා, අපේ ගිහි පින්වතුන්ලා ගිහිල්ලා බෝධීන් වහන්සේව කිරි කළවලින් නාවනවා කියලා. කිරි කළ දහයක් බෝධීන් වහන්සේ නෑව්වහම කෙනෙක් චෝදනා කරනවා, “අනේ මේ කිරි කළ දහය අර දුප්පත් ළමයි පිරිසකට දුන්නා නම් කොතරම් පිනක් ද.?” කියලා. නමුත් ඒක සාමාන්ය ව්යවහාරයේ දී අපිට මේක සාධාරණයි කියලා දකින්න පුළුවන් ඒ ප්රකාශය. නමුත් කර්මය, කර්මඵල තුළදි, බුදුරජාණන් වහන්සේ අරමුණු කරගෙන, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සම්මා සම්බුද්ධ වූ බෝධිය අවබෝධ කරගෙන යමෙක් කිරි කළවලින් බෝධීන් වහන්සේ නෑව්වා නම්, මෙතන දාහක පිරිසකට දන් දුන්නාට වඩා වූ ශ්රේෂ්ඨ පිනක් අතනින් රැස්වෙනවා.
ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා දෙන දානයයි අග්ර වෙන්නේ, ඒ වගේ ම මහා සංඝ රත්නය උදෙසා දෙන දානයයි මුල් වෙන්නේ කියලා බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරනවා. මේ වෙලාවේ අපිට මේ මාර්ගයේ දශමයක් හරි අපි මේ ධර්ම මාර්ග යේ ගමන් කරනවා නම්, ඒ දශමයක් හෝ ධර්ම මාර්ගය අපිට පහදලා දුන්නේ බුදුරජාණන් වහන්සේමයි. ඒ නිසා අපි ශාස්තෲන් වහන්සේ මුල්කොට ගෙනයි මේ ගමන යන්න ඕන. ඒ නිසා ශාස්තෲන් වහන්සේ මුල්කොට ගෙන යන ගමනේ දී අපි යන්නේ කොහාට ද…? ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළ.
ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළයි මේ ගමන යන්නේ. එහෙනම් ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයේ මුල් ම මාර්ග අංගය මොකක්ද..? සම්මා දිට්ඨිය… සම්මා දිට්ඨිය ලෞකික සම්මා දිට්ඨිය, ලෝකේත්තර සම්මා දිට්ඨිය කියලා දෙකකට බෙදනවා. නමුත් අපි මුලින් ම ඉන්නේ ලෞකික සම්මා දිට්ඨිය තුළ. එතකොට, ලෞකික සම්මා දිට්ඨිය කියලා කියන්නේ මොකක්ද..? තෙරුවන් කෙරෙහි වූ ශ්රද්ධාව යි, මුල් කාරණය. එහෙනම් තෙරුවන් කෙරෙහි වූ ශ්රද්ධාව කියලා කියන්නේ, බුදුරජාණන් වහන්සේත්, ධම්ම රත්නයත්, සංඝ රත්නයත් කෙරෙහි ඇති කරගන්නා වූ ශ්රද්ධාව. එහෙනම් බුදුරජාණන් වහන්සේමයි මුල්වෙන්නේ. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ මුල් කරගෙන මේ යන ගමනෙදි, අපි මුලින් ම බුදුරජාණන් වහන්සේට කරන්නා වූ පුද පූජා, ඒ වත් පිළිවෙත් අපිට මේ ගමන යන්න ශක්තියක් වෙනවා.
නමුත් අපි එතන නතර වෙන්න, පල්වෙන්න අවශ්යතාවයක් නැහැ. ඒ නිසා කැමති කෙනා ආමිසය පසුකරගෙන ප්රතිපත්තියට යනවා. නමුත් හැම කෙනාට ම අපිට කියන්න බැහැ, ප්රතිපත්තියට යන්න කියලා. හැම කෙනෙකුට ම අපිට කියන්න බැහැ බුදුරජාණන් වහන්සේට මේ පූජාවන් කරන්න එපා, ඔබලා භාවනා කරන්න කියලා හැමෝට ම කියන්න බැහැ. මොකද, හැම කෙනෙක් ම මේ මාර්ගය තුළ දාන, ශීල, භාවනා කියන මාර්ගය තුළ තමයි මුලින් ම ඉස්සරහට යන්නේ. ඒ නිසා මුලින් ම අනිවාර්යයෙන්මම බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා ඒ කරන වත්පිළිවෙත් කරන්න ඕන. ඒවායින් බැහැරව අපිට ගමන ඉස්සරහට යන්න බැහැ. ඉස්සරහට යන කෙනා මේක පසුකරලා ඉස්සරහට යාවි. එයාට ආමිසය අතහැරලා ප්රතිපත්තියට යන්න පුළුවන්. නමුත් හැමෝට ම අපිට ප්රතිපත්තියට යන්න කියන්න බැහැ, ආමිසයෙන් බැහැර වෙලා. තේරුණාද.?
මොකද, ඉන්න අයගේ ඉන්ද්රිය ධර්මයන් එක එක ස්වභාවයෙන් තමයි තියෙන්නේ. ඉන්ද්රිය ධර්මයන් කියන්නේ ශ්රද්ධා, වීර්ය, සති, සමාධි, ප්රඥා. මේ ඉන්ද්රියන් වැඩීමේ ස්වභාවය මත තමයි එයා ඉස්සරහට යන්නේ. එතකොට ඉන්ද්රිය ධර්මයන් වැඩීමේ අඩු ස්වභාවයන් තියෙන අයට, අරයා යන මාර්ගයේ යන්න කියලා අපිට කියන්න බැහැ. එයා අතන නවතිනවා. එතනින් හරි එයා සතුටු වෙනවා.
දැන් කවදාකවත් අපිට කියන්න බැහැ, වෙසක් එකට පෙන්නන්නා වූ තොරණ වැරදියි කියලා. වෙසක් එකට මේ තියෙන්නා වූ මේ උත්සව වැරදියි කියලා. මොකද, මුළු ජීවිතයේට ම පන්සලට නො ගිය මනුස්සයෙක් ඉන්න පුළුවන්. ඒ පන්සලට නො ගිය මනුස්සයා වෙසක් දවසට වෙසක් තොරන් බලන්න යනවා. දැන් තොරණ බලලා අර බුදුරජාණන් වහන්සේගේ රූප කාය, අර රශ්මි ධාරාවන්, අර ලයිට් දැකලා ඒ ගැන හිතමින් එයා ගෙදර එනවා. නමුත් කවදාකවත් පන්සලකට ගිහිල්ලා සිල් සමාදන් වෙලා නැහැ. නමුත් හිතමින් ගෙදර ඇවිල්ලා රෑ නිදාගන්න කොට එකපාරට මැරෙනවා. මැරෙන වෙලාවේ සිහිපත් වෙන්නේ අර තොරණ. එයා ගිහිල්ලා සශ්රීක දෙවියෙක් වෙලා උපදිනවා. එහෙනම් තොරණ කියන දේත් වැරදියි කියලා අපිට කියන්න බැහැ. මොකද, ඊට අදාළ අය ඒකෙන් ප්රයෝජනය ගන්නවා. ඉතින් අපි එතනින් ඉස්සරහට ගියා නම් අපි දැනගන්න ඕන ප්රතිපත්ති මාර්ගයේ ඉස්සරහට යන්න.
නමුත් ප්රතිපත්ති මාර්ග යේ ඉස්සරහට ගියත්, කවදා හරි අපි මේ මාර්ගයේ ගිහිල්ලා රහත් භාවයට පත්වෙන්න තමයි අපි මේ යන්නේ. නේද..? නමුත් රහතන් වහන්සේ වුණත් තමන්ගේ ශාස්තෲන් වහන්සේ හැටියට බුදුරජාණන් වහන්සේ වන්දනා කරනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේට මලින්, සුවඳින් පූජා කරනවා. නමුත් උන් වහන්සේට සංස්කාරයන් පිළිබඳ ගැටලුවක් නෑ. උන් වහන්සේට කුසල් සිත්, අකුසල් සිත් සකස් වෙන්නේ නැහැ. නමුත් මාර්ගය පෙන්වූවා වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන ගරුත්වය එයාට තියෙනවා. එතකොට, කවදා හරි දවසක අපි රහත් භාවයට පත්වුවත් ඒ රහතන් වහන්සේ කියන්නේ පරමාදර්ශී චරිතයක්. පරමාදර්ශී චරිතයක් කියන්නේ රහතන් වහන්සේ මුළු ලෝකයට ම ආදර්ශවත්ව තමයි ජීවත් වෙන්නෙ.
රහතන් වහන්සේට බුදුරජාණන් වහන්සේට මල් පූජා කිරීමට අවශ්යතාවයක් නැහැ. මොකද, උන්වහන්සේ තුළ කුසල්, අකුසල් රැස්වෙන්නේ නැහැ. නමුත් උන්වහන්සේ ලෝකයේට පරමාදර්ශයක් වෙන්න ඕන. ලෝකයේට පරමාදර්ශයක් වුණු තැනදි රහතන් වහන්සේත් බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා මලින්, සුවඳින් පූජා කරනවා. මොකද, එහෙම නො කළොත් රහතන් වහන්සේ අනුගමනය කරලා අනිත් අයත් ඒක නො කරන්න පුළුවන්. ඒ නිසා බුදුරජාණන් වහන්සේ කියන්නේ අපේ ශාස්තෲන් වහන්සේයි. උන් වහන්සේයි මේ මාර්ගය අපිට මතුකරලා දෙන්නේ. ඒ නිසා උන්වහන්සේ උදෙසා තමයි අපි මුලින් ම පූජාවන් සිද්ධ කරන්න ඕන…!!!
තෙරුවන් සරණයි ….!!!
උපුටා ගැනීම :- සිරස ගුවන් විදුලියේ ප්රචාරය වූ ‘‘පන්සිල් මළුව’’ වැඩ සටහනේ දී පින්වත් ශාලිකා රණසිංහ මහත්මිය විසින් විමසනු ලැබූ ප්රශ්නවලට අතිපූජනීය රාජගිරියේ අරියඥාණ ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් කරනු ලැබූ දහම් කරුණු, පැහැදිලි කිරීම්, අන්තර්ජාලයෙන් උපුටාගෙන හසිත චන්දන වීරසිංහ මහතා විසින් සකස් කළ “පන්සිල් මළුව ධර්ම සාකච්ඡා 01” නම් දහම් පොතෙන් ඔබ සැමගේ ධර්මාවබෝධය සඳහා පිළිගන්වමු…
ධර්ම දානය පිණිස හැකිතාක් Share කරන්න…
අනෙකුත් ධර්ම කරුණු සඳහා පිවිසෙන්න – https://www.facebook.com/kaalenadharmasaakachcha/
අමාදහර 